داستان استنلی متیوز؛ از فرار از خانه برای فوتبال تا تبدیل شدن به اولین برنده توپ طلا
استنلی متیوز پس از مخالفت‌های شدید پدر بوکسورش و با پادرمیانی مادرش توانست وارد دنیای فوتبال حرفه‌ای شود.
جک متیوز، باربر محله هنلی در استوک و بوکسور سابق وزن پر، اصرار داشت پسر کوچکش استنلی راه او را در رینگ بوکس ادامه دهد و به او اجازه فعالیت فوتبالی نمی‌داد. استنلی اما تهدید کرده بود که به محض رسیدن به سن ۱۸ سالگی برای تبدیل شدن به فوتبالیست از خانه فرار خواهد کرد تا اینکه یک روز صبح در آشپزخانه از هوش رفت. مادرش آدا پس از این اتفاق به پدر اعتراض کرد و گفت بوکس باید تمام شود و باید به پسر اجازه داد فوتبالیست شود.
پدر تسلیم شد اما شرط گذاشت که استنلی پس از پایان تحصیلات به تیم ملی انگلیس برسد و همچنین نصف درآمدش را به مادرش بدهد. مدیر مدرسه خبر دعوت او را برای بازی در تیم ملی نوجوانان انگلیس در بورنموث اعلام کرد و او پس از این بازی درخشان، در ۱۵ سالگی به عنوان کارمند به باشگاه استوک سیتی پیوست. او در آنجا با بتی والاس، دختر سرمربی و همسر آینده‌اش آشنا شد و وارد دنیای فوتبال حرفه‌ای شد.
ورود به تیم ملی و دوران جنگ
استنلی متیوز در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۴ و در سن ۱۹ سالگی در پیروزی چهار بر صفر انگلیس مقابل ولز در کاردیف، اولین گل ملی خود را به ثمر رساند و آخرین گل بازی را با پاس بودن از آرسنال وارد دروازه روی جان، دوست و دروازه‌بان ولز کرد که در پایان مسابقه پیراهنش را به او هدیه داد. او در مه ۱۹۳۹ در ایتالیا در دیدار مقابل تیم ملی این کشور حضور داشت که در آن مسابقه اومبرتو دوم، ولیعهد ایتالیا، برای اعتراض به داور آلمانی مسابقه وارد زمین شد. متیوز پس از آن به بلکپول رفت و با عضویت در نیروی هوایی سلطنتی، هدایت تیم فوتبال این نیرو را بر عهده گرفت.
نظرات (۰)