آیا دوران سلطه سنتی «شش تیم بزرگ» لیگ برتر انگلیس به پایان رسیده است؟
سالهاست که لیگ برتر انگلیس با اصطلاح «شش تیم بزرگ» شناخته میشود؛ گروهی شامل آرسنال، چلسی، لیورپول، منچستر سیتی، منچستر یونایتد و تاتنهام که همواره مدعیان اصلی بالای جدول، پرهوادارترین باشگاهها و ثروتمندترین تیمهای این رقابتها بودهاند.

سالهاست که لیگ برتر انگلیس با اصطلاح «شش تیم بزرگ» شناخته میشود؛ گروهی شامل آرسنال، چلسی، لیورپول، منچستر سیتی، منچستر یونایتد و تاتنهام که همواره مدعیان اصلی بالای جدول، پرهوادارترین باشگاهها و ثروتمندترین تیمهای این رقابتها بودهاند.
با این حال، تحولات چند فصل اخیر نشان میدهد که معادلات سنتی فوتبال انگلیس در حال تغییر است. تاتنهام و منچستر یونایتد در فصلهای اخیر روزهای سختی را در انتهای جدول تجربه کردهاند و در مقابل، تیمهایی مانند استون ویلا، برنتفورد و برایتون توانستهاند خود را به بالانشینان جدول برسانند.
از سوی دیگر، منچستر سیتی که در یک دهه گذشته قدرت مطلق فوتبال باشگاهی انگلیس بوده، پس از محکومیت به تخلفات مالی در بازه زمانی طولانی، وارد دوره تازهای از بلاتکلیفی شده است. با وجود اینکه این شش باشگاه همچنان از نظر مالی در زمره پردرآمدترین تیمهای جهان قرار دارند، اما تسلط و برتری مطلق آنها درون زمین مسابقه به چالش کشیده شده است.
آمارها نشان میدهد که در سه فصل گذشته، پنج سهمیه از رتبههای بالای جدول به باشگاههایی بیرون از این جمع سنتی تعلق گرفته است؛ آماری که با مجموع هشت فصل پیش از آن برابری میکند. افت شدید تاتنهام که در دو فصل متوالی تا آستانه سقوط پیش رفت و وضعیت تیمهایی چون منچستر یونایتد و لیورپول در جدول، نشاندهنده فشردگی رقابت و کاهش فاصله سایر باشگاهها با غولهای سنتی لیگ برتر است.
منابع: BBC Sport Football



نظرات (۰)